Παιδεία και Περιβάλλον

Μετά από πολύ καιρό επανέρχομαι στο blog. Στην αρχή με κράτησε μακριά η έλλειψη χρόνου, και ύστερα ένα πρόβλημα υγείας. Τώρα που επανακάμπτω σιγά σιγά, γράφω κάτι που το είχα στο μυαλό μου εδώ και εβδομάδες, αλλά μόνο τώρα μπορώ να ασχοληθώ. Για αυτόν τον λόγο, σίγουρα θα φανεί ανεπίκαιρο και άσχετο. Θεωρώ όμως ότι έχω χρέος να αφιερώσω δυο λόγια.

Πρόκειται για την ιστορική μνήμη γενικά, και ειδικότερα για την μνήμη του Νίκου Τεμπονέρα. Όταν δολοφονήθηκε στην Πάτρα το 1991, είχα ήδη τελειώσει το λύκειο, αλλά δεν είχα μπει ακόμα στο πανεπιστήμιο (καθότι πέρασα με την δεύτερη). Περίοδος εκπαιδευτικής απραξίας, δηλαδή, εκτός των σχολικών καταλήψεων που γίνονταν εκείνη την χρονιά, και εκτός του όποιου φοιτητικού κλίματος και κινήματος. Ωστόσο, η δολοφονία του Τεμπονέρα με συντάραξε.

Στις 9 Ιανουαρίου 1991, τα μέλη της ΟΝΝΕΔ Σπίνος και Καλαμπόκας τον εκτέλεσαν με λοστούς και άλλα φονικά αντικείμενα, όταν προσπάθησαν να εισβάλουν στον χώρο των υπό κατάληψη σχολείων, τα οποία υπερασπιζόταν - μαζί με τους μαθητές του - ο Νίκος Τεμπονέρας. Αυτά δεν είναι λόγια του αέρα, αλλά αποφάσεις δικαστηρίων, που βασίστηκαν σε μάρτυρες και σε τεκμήρια. [Εκτενή περγραφή των δραματικών γεγονότων θα βρείτε στο indymedia. Μπορείτε επίσης να δείτε βίντεο με αμοντάριστο υλικό από τα επεισόδια που ακολούθησαν και την κηδεία του Ν.Τεμπονέρα]

Ξέροντας κανείς, έστω και ξώφαλτσα, αυτά τα γεγονότα, το πιο πρόσφατο ίσως κομμάτι της σύγχρονης εκπαιδευτικής μας ιστορίας, γραμμένο μάλιστα κυριολεκτικά με αίμα, πώς να νιώσει άραγε όταν διαβάζει στην Αυγή της 28ης Δεκεμβρίου 2007 (αναδημοσίευση στο alfavita, λίγο αργότερα), ότι στο επιτραπέζιο παιχνίδι Trivial Pursuit 90 (που έχει ερωτήσεις σχετικές με την δεκαετία του '90) ο Τεμπονέρας εμφανίζεται ως "Μαθηματικός που έπεσε νεκρός προσπαθώντας να θέσει τέλος σε κατάληψη Λυκείου στην Πάτρα το 1991"; Είναι πλήρης διαστροφή και διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας, σε όλα τα σημεία, χειρότερη κατά την γνώμη μου από τον "συνωστισμό" της Σμύρνης...

Υπάρχει όμως και συνέχεια. Λίγες εβδομάδες μετά από αυτή την είδηση, διάβασα στο alfavita κάτι ακόμα πιο εξωρενικό: Στην κοπή της πίτας της ΟΝΝΕΔ Πάτρας, ο Καλαμπόκας μνημονεύτηκε ως αγωνιστής!!! Ε νομίζω πια ότι η αντιστροφή των σημασιών των λέξεων γίνεται επικίνδυνη. Και πρέπει όλοι μας να διαφυλάξουμε την ιστορική αλήθεια, ιδιαίτερα τέτοιων πρόσφατων και πολύ φορτισμένων γεγονότων, ειδάλλως θα χάσουμε την πραγματική μας ταυτότητα. Και το χειρότερο είναι ότι θα την χάσουν και τα νεότερα παιδιά, και τότε θα κυριαρχήσει η άγνοια, επομένως ο κάθε είδους φασισμός.